نمازهای پنجگانه

صلّ الصلواه لوقتها الموقت لها و لا تعجل وقتها لفراغ و لا تؤخِّرها عن وقتها بالاشتغال. و اعلم ان کلَّ شیءٍ من عملک تبع لصلاتک. ( نهج البلاغه ج 2 مکتوب 27 ) «نماز را در وقت معينش بر پا دار و بدليل فراغت در ادای آن شتاب مکن و در اثر اشتغال (به کارهايت) آن را از وقتش عقب مينداز و بدان که همه کارهايت وابسته و تابع نماز تو است.»

تأکيد بر اقامة نمازهای پنجگانه
امير المؤمنين  طی نامه ای به استانداران امارت اسلامی می نويسد: اما بعد؛ فصلُّوا بالنَّاسِ الظُّهرَ حتَّی تفیءَ الشَّمسُ من مربض العنز و صلُّوا بِهم العَصرَ وَ الشَّمسُ بَيضَاء نَقِيَهً فی عضوٍمن النَّهار حين يسارُ فيهَا فَرسَخَانِ و صلّوا بهِم المغربَ حين يُفطِرُ الصَّائِمُ و يدفَعُ الحَاجُ و صلوا بهم العشاءَ حين يتواری الشفق الی ثلث الليل و صلوا بهم الغداه و الرجل يعرف وجه صاحبه. ( نهج البلاغه ج 2 مکتوب 52 «47») «اما بعد؛ نماز ظهر را با مردم زمانی بخوانيد که آفتاب از طويله گوسفندها ميل کرده باشد (زوال صورت بگيرد) و نماز عصر را در آن قسمت از روز بخوانيد که آفتاب روشن و صاف باشد بحدی که تا غروب آفتاب بتوان دو فرسخ راه رفت. و نماز مغرب را موقع افطار، وقتی که حجاج از عرفه بر می گردند بخوانيد. و نماز عشاء را هنگام برطرف شدن شفق الی ثلث شب بخوانيد و نماز صبح را وقتی بخوانيد که در اثر روشنی، هر شخصی همراهش را بشناسد.»

حکم شستن پاها در وضو نزد ائمه اهل بيت
به ذکر چند روايت در اين زمينه اکتفا می کنيم: عياشی از علی بن حسن ضی الله عنه روايت می کند که راجع به مسئله مسح بر پاها در وضو از ابو ابراهيم سؤال کردم فرمودند: پاها را بايد شست. محمد بن نعمان بروايت ابونصير از ابو عبدالله اين مسئله را روايت می کند: هر گاه نسياناً پاها را قبل از مسح رأس شستيد، سر را مسح کرده و مجدداً پاها را بشوييد. يعقوب کلينی در فروغ کافی ج 3 ص 35 و ابوجعفر و غيره اين اثر را به اسناد صحيح روايت کرده اند. محمد بن صفار بن علی و او از آباء خود و آنها از حضرت علی رضی الله عنه نقل می کنند که ايشان فرمودند: داشتم وضو می گرفتم رسول خدا r مرا ديدکه پاهايم را می شويم، خطاب به من فرمودند: ميان انگشتان را هم خلال کن تا آب به تمام قسمتها برسد.

حضرت صادق  و دوری از تقيه
کلينی در باب وصيتنامه حضرت جعفر صادق نقل می کندکه ايشان فرمودند: حدَّث النَّاسَ و افتِهِم ولا تَخَافَنَّ اَحَداً الا الله و انشر عُلُومَ اَهل بَيتِکَ وَ صَدَّق آبائکَ الصَّالِحينَ فَاِنَّکَ فِی حِرزٍ و امَانٍ. با مردم حديث بيان کن  و در باب مسائل آنها را فتوا ده و جز از خدا از کسی نهراس، علوم اهل بيتت را پخش کن و پدران نيکت را تصديق کن زيرا تو در حفظ و امانی !.

تبرّا و امير المؤمنين علی رضي الله عنه
کسانی که قابل به تبرّا هستند، چنانچه عقيده اهل تشيع است هر چند آنها مدعی پيروی و اتباع از علی رضي الله عنه هستند و خودشان را به حضرت علی رضي الله عنه نسبت می دهند لاکن آنها حقيقتاً پيرو و مقلد نمايندگان امير معاويه رضي الله عنه هستند، بدليل آنکه بعقيده اهل تشيع تبرا کار نمايندگان معاويه رضي الله عنه بوده است. اما علی رضي الله عنه و پيروانش از تبرا به طور کلی اجتناب و دوریمی جستند. در کتب اهل تشيع اين روايت بکثرت آمده است: چون اميرالمؤمنين رضي الله عنه اطلاع يافتند که ياران معاويه رضي الله عنه بر منابر ما را مورد لعن قرار داده و طعن می زنند. اميرالمؤمنين صراحتاً اصحاب و يارانش را به دوری چستن از اينگونه حرکات ناپسند توصيه فرمود: بناءً عليه ثابت شد که اشخاصی که با قلم و زبان در کتابها و خطابه هايشان عليه صحابه سلف صالح به سبّ و شتم می پردازند و از هرگونه بی احترامی و سوء ادب عليه آنان دريغ نمی ورزند، فی الواقع آنها طرفداران «يزيد» و «ابن زياد»اند نه طرفداران علی رضي الله عنه ، بلکه پيروان واقعی علی رضي الله عنه کسانی اند که از اينگونه بيهوده سرايي ها و از اينگونه حرفهای زشت و ناروا در حق اصحاب و سلف دوری چسته و به شدت پرهيز می نمايند. به قول شاعر:
   «شهپر و زاغ و زغن زيبای صيد و قيد نيست          اين کرامت همره شهباز و شاهين کرده اند»

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: